آنچه در ارتفاعات دماوند میگذرد، درد مشترک دیگر قلههای ایران زمین هم هست. قلههایی که هر یک عمری به درازای تاریخ دارند و از زمان پیدایش انسان، در زندگی بشر منشا حیات بودهاند،اما امروز چنان مورد بیمهری قرار گرفتهاند که حتی وحوش هم نمیتوانند از این موهبت طبیعی به عنوان جایگاهی مأمن استفاده کنند. قلههای ایران و کوهستانهای منتهی به آن در هر نقطهای که باشند،نه فقط به عنوان بهترین پناهگاه حیات وحش عمل میکنند،بلکه در توازن شرایط جوی و تلطیف هوا تاثیر اساسی دارند و به همین دلیل وجود برخی از ارتفاعات در مناطق خشک و نیمه خشک نعمتی است که همه باید قدر آن را بدانند. یکی از این قلهها،«کرکس» در نطنز است، قلهای که دامنه آن از شهر تاریخی نطنز آغاز میشود و تا حاشیه کویر ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر بیشتر فاصله ندارد.

